Goudmarkten en instellingen

De goudmarkten van de wereld hebben geen gemeenschappelijke handelsvloer. De goudprijs ontstaat uit het samenspel van meerdere markten die op verschillende momenten van de dag actief zijn, waardoor er vrijwel de klok rond in goud wordt gehandeld.

Het centrum van de fysieke groothandelsmarkt is Londen. Banken en handelaren handelen daar onderling buiten de beurs (OTC), en de afwikkeling verloopt via rekeningen ‘loco London’, dus met goud dat in Londense kluizen ligt. In New York zit COMEX, de belangrijkste termijnmarkt: daar worden gestandaardiseerde goudfutures verhandeld, waarvan de meeste vóór de expiratie worden gesloten en slechts een klein deel door fysieke levering wordt afgewikkeld. In Shanghai beheert de Shanghai Gold Exchange de centrale markt voor fysiek goud in China.

Drie prijsbegrippen komen steeds terug. De spotprijs is de actuele prijs bij directe levering, wat op de Londense markt betekent: afwikkeling twee werkdagen na de transactie. Een future is een contract met een vaste leveringsmaand; de prijs ligt meestal iets boven de spotprijs, omdat de kosten voor financiering en opslag tot de leverdatum zijn ingeprijsd. De fixing ten slotte is een referentieprijs die op vaste tijdstippen in een veiling wordt vastgesteld – in Londen de LBMA Gold Price om 10:30 en 15:00 uur Londense tijd.

Wie de goudprijs realtime volgt, ziet meestal een spotprijs in Amerikaanse dollar per troy ounce. Om die naar een gram om te rekenen, deelt u de ounceprijs door 31,1035, want zoveel gram bevat een troy ounce. Voor de prijs in euro gebruikt u de actuele wisselkoers.

Naast de handelsplaatsen bepalen instellingen het marktgebeuren: de LBMA stelt de standaarden voor baren en kluizen in Londen vast, ICE Benchmark Administration organiseert de prijsveilingen, de World Gold Council publiceert de veelgeciteerde vraagstatistieken en de LPPM is verantwoordelijk voor platina en palladium.