Skarbce złota świata: gdzie przechowuje się złoto

Skarbce złota świata to nie legenda, lecz niewielka liczba miejsc, w których skupia się duża część fizycznego złota. Największe zasoby należą do banków centralnych i ministerstw finansów: w Fort Knox, w podziemiach Federal Reserve Bank of New York, w skarbcach Bank of England, w Bundesbanku we Frankfurcie i pod siedzibą Banque de France w Paryżu.

Do tego dochodzi Londyn jako centrum handlu. Pod koniec września 2026 roku w skarbcach Bank of England i członków LBMA znajdowało się łącznie 9821 ton złota i 28 985 ton srebra. To tutaj rozlicza się większość światowego handlu hurtowego, często bez przemieszczenia choćby jednej sztabki.

Trzecią grupę tworzą składy celne i prywatne skarbce o wysokim poziomie zabezpieczeń, na przykład w Singapurze lub Szwajcarii. Dealerzy, firmy i inwestorzy prywatni przechowują tam sztabki poza systemem bankowym. Najbardziej znaną opcją dla osób prywatnych jest skrytka bankowa – to jednak umowa najmu, a nie wyspecjalizowany skarbiec metali szlachetnych.

Dla inwestorów najważniejszy jest rodzaj przechowywania. Przy przechowywaniu alokowanym jesteś właścicielem konkretnych, ponumerowanych sztabek. Przechowawca jedynie się nimi opiekuje, a w razie jego niewypłacalności nie wchodzą one do masy upadłościowej. Przy przechowywaniu niealokowanym masz natomiast tylko roszczenie o określoną ilość metalu ze wspólnej puli, a więc jesteś wierzycielem przechowawcy. Według LBMA zdecydowana większość londyńskiego handlu hurtowego odbywa się za pośrednictwem takich kont niealokowanych.