Federal Reserve New York: skarbiec złota pod Manhattanem
Skarbiec złota Federal Reserve Bank of New York jest według własnych danych największym znanym magazynem złota monetarnego na świecie. W 2024 roku znajdowało się w nim ok. 507 000 sztabek o łącznej wadze ok. 6331 ton – niemal w całości na rzecz zagranicznych rządów i banków centralnych.
Gdzie znajduje się skarbiec i jak jest głęboko?
Skarbiec znajduje się w podziemiach budynku Federal Reserve Bank of New York na Manhattanie. Powstał razem z budynkiem na początku lat 20. XX wieku.
Według New York Fed leży 80 stóp pod poziomem ulicy i 50 stóp poniżej poziomu morza, czyli odpowiednio ok. 24 m i 15 m. Spoczywa bezpośrednio na skalnym podłożu Manhattanu.
Ile złota jest tam przechowywane?
Według New York Fed w 2024 roku w skarbcu znajdowało się ok. 507 000 sztabek zawierających ok. 6331 ton złota. Szczyt przypadł na 1973 rok – ponad 12 000 ton, krótko po tym, jak Stany Zjednoczone przestały wymieniać dolary na złoto dla zagranicznych rządów.
Od tego czasu zasoby maleją. Kilka banków centralnych wycofało złoto. Bundesbank przewiózł na przykład w latach 2013–2016 łącznie 300 ton do Frankfurtu.
Do kogo należy złoto?
Ani New York Fed, ani System Rezerwy Federalnej nie posiadają w tym skarbcu żadnego złota. Bank działa wyłącznie jako przechowawca. Posiadaczami rachunków są rząd USA, rządy zagraniczne, inne banki centralne i oficjalne organizacje międzynarodowe.
Osoby prywatne i firmy nie mogą tam przechowywać złota. Zdecydowanie największa część zasobów należy do państw zagranicznych. US Treasury wykazuje w New York Fed tylko ok. 416 ton własnego złota (stan na 31 października 2026).
Największym znanym klientem zagranicznym jest Bundesbank. Przechowuje tam 1236 ton, czyli ok. 37% niemieckich rezerw złota (stan na 31 grudnia 2025).
Jak przechowywane jest złoto?
Skarbiec jest podzielony na 122 komory. Każda komora należy do dokładnie jednego posiadacza rachunku. Jest zabezpieczona kłódką, dwoma zamkami szyfrowymi i plombą audytora. Komory mają numery zamiast nazw, aby klienci pozostali anonimowi.
New York Fed nie traktuje złota jako zamiennego. Kto deponuje sztabki, otrzymuje z powrotem dokładnie te same sztabki. To przechowywanie alokowane w najściślejszym sensie. Przy przyjęciu każda sztabka jest ważona, a jej rafineria i próba są porównywane z dokumentacją klienta.
Gdy złoto zmienia właściciela, pracownicy przenoszą sztabki z jednej komory do drugiej. Przy każdym przemieszczeniu i każdym otwarciu komory muszą być obecne trzy osoby: dwie z zespołu skarbca i jedna z audytu wewnętrznego.
Jak złoto trafia do skarbca?
Dużo złota trafiło do Nowego Jorku w czasie II wojny światowej i po niej. Wiele krajów chciało wówczas trzymać swoje rezerwy w bezpiecznym miejscu blisko rynku dolarowego.
Nowe sztabki są zwożone windą z poziomu ulicy do skarbca. Według New York Fed sztabka waży ok. 27 funtów, czyli nieco ponad 12 kg. Niewielkie zasoby bank umieszcza czasem we wspólnych komorach, które nazywa „biblioteką”.
W księgach złoto figuruje według urzędowej wartości 42,2222 USD za uncję, a nie według ceny rynkowej. Dla klientów nie ma to znaczenia, ponieważ to oni są właścicielami sztabek.
Jak zabezpieczony jest skarbiec?
Jedynym wejściem jest obrotowy stalowy cylinder o wadze 90 ton. Osadzony jest w ramie ze stali i betonu o wadze 140 ton, która po zamknięciu uszczelnia wejście hermetycznie i wodoszczelnie. Zamki czasowe utrzymują skarbiec zamknięty do następnego dnia roboczego.
Kamery monitorują pomieszczenie przez całą dobę, a w nocy dodatkowo czujniki ruchu. Do tego dochodzi uzbrojona policja Rezerwy Federalnej.
Bank nie pobiera opłaty za samo przechowywanie. Koszty powstają tylko wtedy, gdy złoto jest deponowane, wydawane lub przenoszone między komorami.
