Goudalarm 2026: Moeten de Duitse reserves uit de VS worden teruggetrokken?

De geopolitieke wereldkaart is veranderd, en daarmee ook het vertrouwen in oude bondgenootschappen. Een onderwerp dat lange tijd alleen in nicheforums werd besproken, bereikt nu de politieke mainstream in Berlijn: de veiligheid van de Duitse goudreserves in de VS.

Met 3.378 ton bezit Duitsland de op één na grootste goudvoorraad ter wereld – een garantie voor stabiliteit in onzekere tijden. Maar een gigantisch deel daarvan, exact 1.236 ton ter waarde van ongeveer 164 miljard euro, ligt niet in Frankfurt, maar in de diepe kelders van de Federal Reserve (Fed) in New York.

FDP-defensiepolitica Marie-Agnes Strack-Zimmermann heeft nu een debat aangezwengeld dat de Bundesbank kopzorgen baart: is dit goud onder het presidentschap van Donald Trump nog wel veilig, of dreigt het een politiek „onderpand“ te worden?

De status quo: waar ligt ons goud werkelijk?

Om de ernst van de situatie te begrijpen, is een blik op de huidige opslaglocaties (stand begin 2026) de moeite waard:

• Frankfurt (Bundesbank): 1.710 ton (ca. 50,6 %) – Hier heeft Duitsland de volledige fysieke controle.
• New York (Fed): 1.236 ton (ca. 36,6 %) – De steen des aanstoots.
• Londen (Bank of England): 432 ton (ca. 12,8 %) – Als belangrijkste goudhandelsplaats ter wereld.

Historisch gezien lag het goud in het buitenland om het tijdens de Koude Oorlog te beschermen tegen toegang vanuit het oosten. Maar critici argumenteren: de Koude Oorlog is voorbij, en de nieuwe dreiging is de onvoorspelbaarheid van de nauwste bondgenoot.

De kritiek: „Niet langer verantwoord“

De eisen vanuit de politiek zijn duidelijk. Strack-Zimmermann waarschuwde in Spiegel en tegenover de Tagesspiegel dat Duitsland geen „onbeperkte fysieke controle“ heeft over de voorraden in New York. Haar zorg: in een handelsoorlog of diplomatiek conflict zou de Amerikaanse regering de toegang tot het goud kunnen weigeren.

„Het kan morgen al zo zijn dat de Amerikaanse regering plotseling zegt: 'We houden de goudreserves nu als onderpand'.“ – Wolfgang Wrzesniok-Roßbach, goudexpert (geciteerd via ARD/Tagesschau)

Ook de Groenen en experts zoals de voormalige onderzoeksdirecteur van de Bundesbank, Emanuel Mönch, pleiten in Handelsblatt voor een grotere strategische onafhankelijkheid. Het argument: goud is alleen een echte reserve als men er in geval van nood ook fysiek over kan beschikken.

De audit-check: is het goud er überhaupt nog wel?

Dit is de vraag die complotdenkers al decennia bezighoudt, maar die nu ook door nuchtere analisten wordt gesteld. Wanneer is het goud voor het laatst echt geteld?

De Bundesbank benadrukt altijd dat zij het volste vertrouwen heeft in de Fed. Tussen 2013 en 2017 werd in het kader van een gedeeltelijke repatriëring ongeveer 300 ton van New York naar Frankfurt gebracht. Bij deze baren werden geen onregelmatigheden vastgesteld. Toch blijft er een kritiek punt:

• Geen volledige audit: Er is geen openbare bevestiging dat Duitse delegaties onaangekondigde toegang hebben tot alle 1.236 ton in New York om deze fysiek te inventariseren en op echtheid te controleren.
• Papier vs. fysiek: Critici vrezen dat goudvoorraden door lease-transacties van centrale banken meerdere malen uitgeleend kunnen zijn. Mocht Duitsland zijn goud terugeisen, dan zou de Fed dit goud onder bepaalde omstandigheden eerst op de markt moeten verwerven.

Scenario: wat gebeurt er bij een volledige terugtrekking?

Waarom haalt Bundesbank-president Joachim Nagel het goud niet gewoon naar huis? Het antwoord ligt in de geopolitiek en de marktmechanismen.

1. Gevolgen voor de VS en de dollar

Een volledige terugtrekking van de Duitse reserves zou een diplomatiek incident zijn. Het zou de ultieme motie van wantrouwen zijn van de grootste Europese economie tegen de Amerikaanse dollar en de Amerikaanse regering. Dit zou kunnen leiden tot:

• Het verzwakken van de status van de Amerikaanse dollar als wereldreservemunt.
• Andere naties aanmoedigen om hun reserves ook terug te trekken (domino-effect).
• De relatie tussen Berlijn en Washington onder Trump tot het vriespunt laten dalen.

2. Gevolgen voor Duitsland

De Bundesbank redeneert pragmatisch: goud in New York dient de liquiditeit. Omdat de goudhandel wereldwijd primair in Amerikaanse dollars wordt afgewikkeld, kan het goud ter plaatse in New York binnen enkele seconden worden geruild voor deviezen om de valuta te ondersteunen. Als het goud in Frankfurt zou liggen, zou het eerst fysiek getransporteerd moeten worden – in een crisis een logistieke nachtmerrie.

Conclusie: vertrouwen is goed, controle is beter

Het debat over het Duitse goud laat één ding duidelijk zien: in een wereld waarin „America First“ geldt, moeten ook Europese staten hun naïviteit afleggen. Goud waarover men geen directe controle heeft, is in geval van nood slechts een belofte op papier.

Wat voor de staat geldt, geldt zeker voor de particuliere belegger. Certificaten, ETF's of goudrekeningen bij een bank zijn handig, maar brengen altijd een tegenpartijrisico met zich mee. Als zelfs de Bondsrepubliek Duitsland moet vrezen voor de toegang tot haar eigendom, hoe veilig voelt u zich dan met een loutere aanspraak op papier?

De oplossing is fysiek eigendom. Met de Spargold App maakt u zich onafhankelijk van geopolitieke spelletjes. U koopt echt, fysiek goud en zilver dat veilig voor u wordt bewaard – maar altijd voor 100% uw juridisch eigendom blijft. Geen papierwerk, geen toegang door derden. Neem uw persoonlijke „goudreserve“ in eigen beheer.

Blijf soeverein,

Uw Nils Gregersen