Inwestuj w prosty sposób w fizyczne metale szlachetne.

Inflacja w USA pozytywnie zaskoczyła na początku października: bazowy wskaźnik PCE (wydatki na konsumpcję osobistą) spadł w sierpniu do 3,0% — zamiast oczekiwanych 3,3%. Cena złota zareagowała natychmiast wzrostem o około jeden procent, osiągając poziom około 4 200 USD. Niższa inflacja oznacza mniejszą presję na Fed w kwestii podnoszenia stóp procentowych — a to zazwyczaj sprzyja złotu.
Indeks PCE (Personal Consumption Expenditures) jest preferowaną miarą inflacji przez amerykański bank centralny, Federal Reserve. W przeciwieństwie do znanego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych (CPI), PCE obejmuje nie tylko stałe koszyki towarów, ale także rzeczywiste zachowania wydatkowe gospodarstw domowych — i szybciej reaguje na substytucję.
30 września 2026 roku Bureau of Economic Analysis opublikowało dane za sierpień: wskaźnik bazowy (Core PCE, bez energii i żywności) wyniósł 3,0% w ujęciu rocznym. Analitycy spodziewali się 3,3%, a wskaźnik ogólny (headline) według konsensusu miał wyniósł 3,7%. Obie wartości były znacznie niższe — to jasny sygnał, że presja inflacyjna słabnie, mimo że ceny energii pozostają podwyższone ze względu na napięcia geopolityczne.
Aby zrozumieć, dlaczego spadająca inflacja wspiera cenę złota, warto prześledzić prosty łańcuch przyczynowo-skutkowy:
Dokładnie ten mechanizm wyjaśnił pozytywną reakcję złota 1 października: słabsza inflacja to mniejsza presja na Fed, co przekłada się na słabość dolara i wzrost cen złota.
Wrzesień 2026 roku nie był łatwym miesiącem dla złota. Po osiągnięciu historycznego szczytu wiosną, cena złota spadła okresowo o około 17% — pod presją silnego dolara, wysokich rentowności obligacji i malejącej premii za ryzyko.
30 września cena złota spadła do 4 139 USD, by 1 października, po publikacji danych PCE, wzrosnąć do około 4 200 USD. To odbicie o około jeden procent w ciągu jednego dnia. Z technicznego punktu widzenia złoto pozostaje w kanale spadkowym, a kolejna strefa oporu znajduje się na poziomie 4 300 USD.
Dla inwestorów myślących w euro: przy kursie EUR/USD w okolicach 1,10, cena złota na poziomie 4 200 USD odpowiada około 3 818 EUR za uncję trojańską.
Kluczem dla ceny złota w nadchodzących tygodniach będzie posiedzenie Fed w październiku. Po słabych danych PCE oczekiwania rynkowe dotyczące podwyżki stóp w październiku wynoszą 51,5% — nieco ponad połowę. Prezes Fed z Nowego Jorku, John Williams, zasygnalizował, że podwyżka jest możliwa, ale niekoniecznie w październiku.
Dwa scenariusze:
Dla osób oszczędzających długoterminowo miesięczna decyzja Fed jest mniej istotna niż nadrzędny trend: inflacja bazowa zmierza w kierunku celu Fed. Jest to strukturalnie pozytywne dla złota.
Złoto jest uważane za ochronę przed inflacją — jednak ta relacja jest bardziej niuansowa, niż się często przedstawia. W okresach wysokiej inflacji złoto rzeczywiście zyskuje na sile nabywczej (klasyczny przykład: stagflacja lat siedemdziesiątych). W czasach spadającej inflacji istotniejszą dźwignią nie jest sama inflacja, lecz oczekiwania dotyczące przyszłych stóp procentowych.
Dla osób długoterminowo oszczędzających w złocie dzisiejsza reakcja jest dobrym przykładem na to, jak dane makroekonomiczne wpływają na cenę złota w krótkim terminie — jednak w dłuższej perspektywie ważniejszy jest kierunek nadrzędny. Kto co miesiąc oszczędza w fizycznym złocie, kupuje automatycznie na różnych poziomach cenowych — i korzysta zarówno z korekt, jak i wzrostów.
Więcej o powiązaniu stóp procentowych ze złotem: Złoto czy obligacje: Porównanie stóp procentowych i metali szlachetnych. O długoterminowej rentowności złota dla oszczędzających: Długoterminowe oszczędzanie w złocie: Zabezpieczenie emerytalne i ochrona siły nabywczej.
Niższa inflacja zmniejsza presję na Fed w kwestii dalszego podnoszenia stóp procentowych. Mniej podwyżek stóp zazwyczaj oznacza słabszego dolara i niższe realne stopy procentowe — oba te czynniki sprzyjają złotu. Bezpośredni mechanizm to: inflacja spada, Fed zwleka, dolar traci, złoto zyskuje.
Indeks PCE (Personal Consumption Expenditures) mierzy zmiany cen na podstawie rzeczywistych zachowań konsumpcyjnych amerykańskich gospodarstw domowych. Jest to preferowany wskaźnik inflacji przez Federal Reserve — a tym samym najważniejsza dana dla decyzji dotyczących stóp procentowych. Ponieważ stopy procentowe bezpośrednio wpływają na dolara i atrakcyjność złota, rynek złota silnie reaguje na publikacje PCE.
Nie zawsze, ale często. Jeśli słabe dane o inflacji zbiegną się w czasie z już silnie umocnionym dolarem, słaba inflacja może również wywrzeć presję na złoto — ponieważ inwestorzy mogą wtedy rotować kapitał w stronę aktywów ryzykownych. W obecnym otoczeniu pozytywna reakcja na PCE na poziomie 3,0% była jasnym sygnałem słabnącej presji ze strony Fed.
Docelowa wartość Fed wynosi 2%. Przy 3,0% inflacja wciąż znajduje się powyżej celu — Fed nie musi więc koniecznie obniżać stóp, ale ma mniejszą presję na ich dalsze podnoszenie. To właśnie ten punkt sprawił, że oczekiwania rynkowe co do październikowej podwyżki spadły z ponad 60% do 51,5%.
Niniejszy artykuł służy wyłącznie celom informacyjnym i nie stanowi porady inwestycyjnej. Inwestycje w metale szlachetne wiążą się z ryzykiem. Przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych należy skonsultować się z niezależnym doradcą finansowym.