
Robert Kiyosaki is bekend om zijn duidelijke woorden. Wanneer de bestsellerauteur van „Rich Dad Poor Dad“ zijn inzichten deelt met meer dan 2,4 miljoen volgers, zorgt dat regelmatig voor discussie – tot ver buiten de edelmetaalcommunity. Zijn meest recente aankondiging is echter zelfs voor zijn doen opmerkelijk: het is de compromisloze waarschuwing van een man die al bijna drie decennia waarschuwt voor de structurele zwakheden van het fiat-geldsysteem.
Zijn nieuwste prognose heeft de kracht van een tektonische beving: een ounce goud zou naar 35.000 US dollar stijgen, zilver naar 200 dollar. Terwijl critici hem wederom afdoen als „crashprofeet“, zien steeds meer beleggers in zijn woorden een bitter waarschuwingssignaal. In een tijd waarin goud al rond de 4.700 US dollar noteert, klinken deze astronomische doelen plotseling als een radicale, maar logische consequentie van het wereldwijde schuldenbeleid.
Nog maar een paar jaar geleden zou men Kiyosaki om zulke cijfers hebben uitgelachen. Maar de wind is gedraaid. De huidige goudprijs weerspiegelt een diepe onzekerheid. Kiyosaki rekent niet op een milde bullmarkt, maar op de „giga-crash 2026/27“ – een systeembreuk die zou kunnen uitmonden in een nieuwe „Grote Depressie“, analoog aan de jaren 30.
Zijn argument: In een wereld waarin fiat-valuta's door ongecontroleerd bijdrukken worden ontwaard, vindt onvermijdelijk een massale herwaardering van reële, schaarse goederen plaats.
Voor spaarders betekent dit een sluipende onteigening. Terwijl het saldo op de rekening nominaal gelijk blijft, smelt de reële koopkracht onverbiddelijk weg.
Kiyosaki benadrukt herhaaldelijk: „Ik ben van plan rijker te worden, niet armer.“ Hij wijst erop dat hij uit elke grote crash – 1987, 2000, 2008 en 2022 – als winnaar tevoorschijn is gekomen. Zijn geheim? Wanneer de markt instort, worden eersteklas activa tegen „bodemprijzen“ aangeboden.
Zijn favorieten voor vermogensbescherming:
Of goud uiteindelijk exact op 35.000 dollar uitkomt, is van secundair belang. Cruciaal is de richting. Het toevoegen van edelmetalen aan een portfolio is tegenwoordig minder een speculatieve gok, maar eerder een daad van verstand. Het is de verzekering tegen de erosie van papiergeld en de fiscale onzekerheden van de politieke klasse.
Blijf vooruitziend
Uw Nils Gregeren
