

Goud of obligaties: De 10-jarige Amerikaanse staatsobligatie overschreed in september 2026 voor het eerst weer de 5,03 procent — het hoogste niveau in bijna 19 jaar. Tegelijkertijd daalt de goudprijs naar een dieptepunt in zeven weken. Het patroon hierachter is klassiek: wanneer risicoarme obligaties meer rendement bieden dan het langjarige gemiddelde, daalt de relatieve aantrekkelijkheid van goud. De geschiedenis leert echter dat deze fase zelden blijvend is.
Goud en staatsobligaties concurreren al decennia om hetzelfde kapitaal: het geld van beleggers die veiligheid zoeken. Beide worden beschouwd als "veilige havens" in tijden van crisis — maar met een cruciaal verschil. Een staatsobligatie keert rente uit. Goud niet. Wanneer de rendementen op staatsobligaties stijgen, stijgen ook de opportuniteitskosten van het aanhouden van goud: wie in goud belegt, ziet af van rente die elders vrijwel zeker verdiend zou kunnen worden.
In september 2026 is dit effect bijzonder duidelijk: de 10-jarige Amerikaanse staatsobligatie overschreed kortstondig de 5,03 procent — het hoogste niveau in bijna 19 jaar. De 30-jarige obligatie staat op 5,31 procent, het hoogste niveau sinds juni 2007. Vergeleken met een goudprijs die sinds zijn recordhoogte met ongeveer 17 procent is gecorrigeerd, lijken Amerikaanse staatsobligaties voor veel beleggers plotseling aantrekkelijk.
Het verband is direct en meetbaar. Als het rendement op een 10-jarige Amerikaanse staatsobligatie stijgt van 2 naar 5 procent, betekent dit: beleggers ontvangen momenteel tot 5 procent per jaar op Amerikaanse staatsobligaties — risicoarm en voorspelbaar, zonder koersrisico. Wie in plaats daarvan goud koopt, ontvangt nul euro rendement, maar draagt wel koersrisico. Hoe hoger de obligatierendementen, hoe duurder dit verzuim wordt.
| Beleggingscategorie | Jaarrendement sept. 2026 | Risico | Lopende opbrengst |
|---|---|---|---|
| 10-jarige Amerikaanse staatsobligatie | 5,03 % | Laag (USD-staatsrisico) | Ja — rentecoupon |
| 30-jarige Amerikaanse staatsobligatie | 5,31 % | Laag (duratierisico) | Ja — rentecoupon |
| Duitse staatsobligatie (10-j.) | ca. 2,8 % | Zeer laag | Ja — rentecoupon |
| Goud (Spot) | ca. -17 % YTD | Gemiddeld (koersrisico) | Nee |
De huidige druk op goud is reëel. Maar wie alleen de rentecyclus kent, ziet het historische totaalplaatje over het hoofd. Hoge obligatierendementen zijn het resultaat van een restrictief monetair beleid — en restrictief monetair beleid eindigt. Wanneer de economie afkoelt, de inflatie daalt en de Fed de rente verlaagt, draaien de verhoudingen om. In eerdere rentecycli volgden op fasen van hoge rendementen aanzienlijke stijgingen van de goudkoers zodra de cyclus van renteverhogingen eindigde.
Bovendien dragen staatsobligaties een emittentenrisico. Een staat die schulden heeft in de eigen valuta kan technisch gezien niet failliet gaan — maar kan de koopkracht wel uithollen door inflatie. Goud draagt geen emittentenrisico: het kan niet worden bijgedrukt, kan niet in gebreke blijven en kan niet worden gedevalueerd. In een wereld met meer dan 300 biljoen dollar aan staatsschuld is dit voordeel op de lange termijn structureel. Volgens de World Gold Council blijft goud daarom een vast onderdeel van institutionele portefeuilles — ondanks aantrekkelijke obligatierendementen. Meer over de portefeuillelogica is te vinden in de Spargold-glossary.
De beslissing tussen goud en obligaties is geen of-of-vraag. Financiële planners adviseren voor conservatieve portefeuilles een mix van beide: obligaties voor lopende inkomsten en een voorspelbaar rendement, goud voor bescherming van de koopkracht, crisisbestendigheid en diversificatie. Een aandeel van 10 tot 15 procent goud in de portefeuille wordt beschouwd als een structurele dekking — ongeacht waar de obligatierendementen op dat moment staan.
Wie vandaag obligaties koopt, wedt erop dat de Fed succesvol blijft en dat inflatie en schulden beheersbaar blijven. Wie goud koopt, wedt erop dat een van beide op een gegeven moment niet meer klopt — historisch gezien geen onwaarschijnlijke weddenschap. Met Spargold kunt u in fysiek goud beleggen — eenvoudig, veilig en zonder toeslagen.
Hoge obligatierendementen verhogen de opportuniteitskosten van goud: wie goud aanhoudt, ziet af van de rentecoupon die obligaties bieden. Hoe hoger deze rente, hoe minder aantrekkelijk goud relatief gezien lijkt — en kapitaal vloeit van goud naar obligaties.
Het risico op wanbetaling is zeer laag. Het belangrijkste risico bij lange looptijden is het duratierisico: als de rente verder stijgt, dalen de koersen van bestaande obligaties. Bovendien dragen obligaties een inflatierisico — reële rendementen kunnen ondanks een nominale 5 procent negatief zijn.
Dat hangt af van uw eigen strategie. Goud is geen trade, maar een langetermijnverzekering. Wie goud decennialang aanhoudt als bescherming van de koopkracht, moet kortstondige rentefasen niet te zwaar laten wegen. Obligaties en goud vervullen verschillende rollen in de portefeuille.
Dit artikel vormt geen beleggingsadvies. Beleggingen brengen risico's met zich mee.