Het is gebeurd, waarvoor we al in ons artikel van 22 november hebben gewaarschuwd: de geopolitieke lont in Latijns-Amerika heeft vlam gevat. Wat begon als sabelgekletter, is nu bittere realiteit. Amerikaanse strijdkrachten hebben gerichte aanvallen uitgevoerd op het regime van Nicolás Maduro in Venezuela.
Maar achter de officiële krantenkoppen over „terrorismebestrijding“ en „herstel van de democratie“ gaat een bikkelhard geostrategisch schaakspel schuil. Het draait om de controle over de grootste oliereserves ter wereld, het terugdringen van de Chinese en Russische invloed en een fataal signaal aan de rest van de wereld. Voor beleggers betekent dit: de onzekerheid is terug – en daarmee het uur van de edelmetalen.
De operatie van de VS verschilt fundamenteel van de beelden die we kennen uit Oekraïne. Terwijl Rusland zich uitput in een slopende, jarenlange stellingoorlog, demonstreerden de VS hun militaire dominantie door een snelle, nauwkeurige „onthoofdingsslag“ met speciale eenheden, vliegtuigen en drones. De boodschap aan het Kremlin is duidelijk: we hebben geen massa-legers nodig, we hebben precisie.
Op basis van informatie uit veiligheidskringen en berichten van de Tagesschau kan het verloop van de noodlottige nacht nu worden gereconstrueerd. Operatie „Southern Spear“ volgde een nauwkeurig militair draaiboek dat inzette op snelheid en verrassing:
De gehele kinetische fase van de operatie duurde minder dan vier uur. De Venezolaanse strijdkrachten, geconfronteerd met technologisch veruit superieure tegenstanders, kwamen nauwelijks tot tegenweer.
Bijzonder pikant is de timing. Volgens berichten ontving Maduro slechts enkele uren voor de invallen Qiu Xiaoqi, de speciale gezant van de Chinese president Xi Jinping, in het Miraflores-paleis. Maduro kondigde op Telegram trots de „versterking van de strategische betrekkingen“ aan.
Dat Donald Trump het bevel tot de aanval gaf terwijl een hooggeplaatste Chinese delegatie ter plaatse was (of net was vertrokken), is geen toeval. Het is een diplomatieke vernedering van de hoogste orde en een duidelijk signaal aan Peking: Latijns-Amerika is onze achtertuin, en jullie investeringen zijn hier niet veilig.
Ondanks de Amerikaanse meldingen over successen is de situatie ter plaatse uiterst complex. Venezuela is doordrongen van Cubaanse agenten en elite-eenheden. Voor Cuba gaat het om puur overleven:
Deze krachten zouden een snelle machtswisseling kunnen voorkomen, zolang de VS geen massale grondtroepen („boots on the ground“) sturen – een scenario dat Trump tot nu toe wilde vermijden.
De situatie is volatiel. We zien drie mogelijke wegen waarlangs de komende weken zich kunnen ontwikkelen:
| Scenario | Beschrijving | Waarschijnlijkheid & Marktgevolg |
|---|---|---|
| 1. Democratische verandering | De oppositie neemt met Amerikaanse hulp de leiding. Cubaanse troepen trekken zich terug. Venezuela stelt zich open voor het Westen. | Gering tot gemiddeld. De weerstand van de diepgewortelde machtsstructuren (Cartel de los Soles) is te groot. |
| 2. De „Trump-deal“ | Het regime (of delen van het leger) blijft aan de macht, maar werkt volledig samen met de VS. Trump geeft prioriteit aan toegang tot olie boven mensenrechten. | Gemiddeld tot hoog. Dit zou de oliestroom veiligstellen en de VS als hegemon bevestigen. |
| 3. Het „Libië-scenario“ | Delen van het leger, milities en Cubanen gaan ondergronds. Guerrillaoorlog en aanvallen op olie-infrastructuur. Venezuela wordt een „failed state“. | Gemiddeld. Het gevaarlijkste scenario voor de wereldeconomie. Langdurige instabiliteit zou het gevolg zijn. |
Interessant genoeg is de olieprijs na de aanvallen aanvankelijk gedaald. Waarom? De markt prijst in dat de VS nu directe toegang tot de Venezolaanse reserves zullen afdwingen en het aanbod drastisch zullen verhogen. Een overaanbod aan olie versterkt de Amerikaanse dollar en zet geopolitieke rivalen zoals Rusland onder enorme economische druk.
Maar de prijs hiervoor is hoog: de openlijke schending van het internationaal recht creëert wereldwijde onzekerheid. Als de VS een regering kunnen omverwerpen om grondstoffen veilig te stellen, wie is dan nog veilig? In Teheran zal men de gebeurtenissen met de hoogste staat van paraatheid volgen. Een dergelijk precedent verhoogt het risico op verdere conflicten wereldwijd drastisch.
Hoewel de dalende olieprijs de inflatie op korte termijn kan temperen, is de geopolitieke risicopremie razendsnel gestegen. We beleven een wereld waarin grenzen en soevereiniteit minder tellen dan hulpbronnen en machtsprojectie.
Juist in dergelijke fasen bewijst goud zijn kracht. Het is geen belofte van een overheid en hangt niet af van de stabiliteit van een oliedeal. Mocht scenario 3 (burgeroorlog) werkelijkheid worden of het conflict overslaan naar andere regio's, dan zal goud als ultieme „veilige haven“ verder massaal in waarde stijgen. Bovendien zullen China, Rusland en andere BRICS-landen proberen onafhankelijker te worden van de Amerikaanse dollar, of proberen deze actief te verzwakken.
Laat u niet misleiden door kortstondige bewegingen op de aandelen- of cryptomarkten. De wereld is sinds vandaag een onveiligere plek geworden. Gebruik de Spargold App om uw vermogen met fysiek goud en zilver te beschermen tegen deze onvoorspelbare geopolitieke risico's. In een wereld van chaos is goud de enige constante.
Blijf waakzaam
Uw Nils Gregersen
