Goud daalt – en bevestigt daarmee de reputatie als crisisvaluta

19-03-2026 schetst een beeld dat veel beleggers in eerste instantie verwart: terwijl de geopolitieke situatie verder escaleert en de energieprijzen sterk stijgen, daalt de goudprijs naar een dieptepunt in meerdere weken. Spot-Gold noteerde op 19-03-2026 rond 4.710,88 US-dollar per troy ounce, een daling van ongeveer 2,2 procent.

Wie goud als crisisvaluta beschouwt, verwacht in dergelijke fasen automatisch stijgende koersen. Precies hier zit de typische denkfout: goud is in stressfasen niet alleen een „vluchthaven“, maar ook een zeer liquide asset die investeerders gebruiken om snel cash te genereren. Dit kan op korte termijn sterker doorwegen dan het veiligheidsnarratief.

De misvatting: crisis betekent niet automatisch „goud omhoog“

Bij marktstress wordt vaak verkocht wat het eenvoudigst te verkopen is. Goud hoort daarbij, omdat het wereldwijd verhandelbaar is en zelfs in turbulente fasen zeer snel geliquideerd kan worden. Wanneer er margin-druk ontstaat, rendementen stijgen en de dollar sterker wordt, kan goud zelfs dalen als de berichtgeving eigenlijk „pro-goud“ klinkt.

Op 19-03-2026 kwam precies deze combinatie samen: een sterke dollar, hogere Amerikaanse rendementen en een olieschok die de inflatiezorgen opnieuw aanwakkert.

De olieschok verschuift de verwachtingsketen richting „higher for longer“

Energie is het snelste kanaal waarlangs geopolitiek wordt vertaald naar inflatieverwachtingen. Brent sprong op 19-03-2026 in de piek naar 119,13 US-dollar per vat en lag later rond 114–115 US-dollar.

Wanneer energieprijzen zo abrupt stijgen, verandert dat binnen enkele uren de rentevisie: markten prijzen eerder een aanhoudend restrictief monetair beleid in. Precies dat is voor goud op korte termijn tegenwind, omdat het edelmetaal geen lopende inkomsten oplevert en in fasen van stijgende reële rendementen relatief minder aantrekkelijk oogt. Reuters beschrijft de daling expliciet in de context van een sterkere dollar, hogere Treasury-rendementen en een „hawkish“ geïnterpreteerd Fed-signaal.

Fed blijft bij 3,50–3,75 procent – en de dollar trekt mee

De Amerikaanse centrale bank hield de bandbreedte van de Federal Funds Rate op 3,50 tot 3,75 procent. Tegelijkertijd was op de valutamarkt de klassieke reactie te zien: de dollar wordt sterker wanneer de financiële voorwaarden krapper worden en energieprijzen de inflatierisico's versterken. Barron’s noemt voor 19-03-2026 een DXY-stand rond 100,208.

Voor goud is dat dubbel relevant. Een sterkere dollar maakt goud buiten de dollarzone rekenkundig duurder. En wanneer de verwachting ontstaat dat renteverlagingen later komen of kleiner uitvallen, daalt de aantrekkelijkheid op korte termijn van „renteloze“ assets.

Marktgegevens in een overzicht

Waarom de daling de rol van goud niet „weerlegt“

Het cruciale punt is de kwestie van de tijdshorizon. Op korte termijn wint de marktmechanica het van het narratief: dollar, rendementen, liquiditeitsbehoefte. Op de middellange termijn blijft goud echter, juist in fasen van geopolitieke en inflatoire onzekerheid, een gevestigde diversificatiecomponent. Dat analisten tegelijkertijd blijven discussiëren over aanzienlijk hogere prijsniveaus, toont aan: de markt betwist niet de functie, maar het timen en het renteregime.

Wie goud begrijpt, verwacht daarom geen lineaire reactie. In stressfasen kan er tegelijkertijd naar goud „gezocht“ worden en kan het „verkocht“ worden: gezocht als strategische dekking, verkocht voor liquiditeit op korte termijn.

Blijf vooruitkijken

Uw Helge Peter Ippensen